Assalamualaikum... Nothing special in this post... But it's so meaningful to me...
Actually citer ni dah lepas dah... 30/01/2013... Lame kan... Tapi aku baru ada kesempatan nak update... Aku pon x taw kenapa cuti2 ni aku rasa macam busy and tak berapa nak cukup masa... Don't know why... Don't know why.....

Okay, teruskan citer ek... Sebenarnya dah lima bulan aku tak balik kampung... Because of the little conflict... Little??? I guess not so little... Maybe I'll tell the whole story later... (Another promise...). Walaupon dah lama tak balik, sumpah aku rindu dekat dorang... I mean my atuk and nenek... yang lain tak pon... I hate them... I hate them damn much... Of course it is related to the conflict... And I think I won't forgive them forever... Unless aku ada kekuatan yang cukup untuk memaafkan dorang... Ya, aku ingat... Sedangkan Nabi pon boleh ampunkan umatnya kan... Tak kanlah aku yang hina lagi serba kekurangan ni tak boleh kot... Tapi nak buat macam mana... Aku masih belum sedia... Hati aku masih sakit dan tersa lagi dengan perbuatan dorang... Insya'allah aku akan cuba membuat keputusan terbaik... Doakan aku ya... :'(
Not to tell the story but seriously aku cakap... Even perkara yang tak diingini tu berlaku dah lama, tapi nampaknya it's still not over yet... Aku tak ada masa nak gaduh dengan dorang memandangkan keadaan nenek aku tak berapa baik sekarang... Well, kitorang balik sebab dapat call yang mengatakan nenek aku sedang tenat dan tak ingat orang dah... But bila kitorang balik, nenek aku nampak sihat... Apa maksud semua ni... Kalau iya pon, tak payahlah gunakan kesihatan nenek aku untuk suruh kitorang balik... Ko tahu tak itu macam mendoakan sesuatu yang tak baik... Sumpah aku marah dengan tindakan bodoh dorang...
Okay, kembali pada isu yang dibangkitkan... Oleh kerana aku terlalu benci akan mereka-mereka yang layak dibenci, aku langsung tak terasa lapar untuk menjamah hasil air tangan dorang... Walaupun makanan banyak, tapi aku tak rasa lapar... (Tapi bila sampai KL, kebulur terus kami satu family... Heheheh... ). Kitornag tak tidur kat sana... Tapi kitorang akan balik lagi nanti... Tengoklah cuti Raya Cina nanti ke... Tapi sedih sebab nenek aku nampak happy sangat bila kitornag balik... Ramai orang cakap nenek aku rindukan kitorang... Sebab dia boleh kenal kitornag semua walaupon dah lima bulan tak balik... Nenek aku tak ingat sesetengah orang... Don't know why... Mungkin sebab kesihatan kot... Alhamdulillah... nenek aku masih ingat kami sekeluarga...
Tapi aku terkilan bila orang lain nampak sangat tak sukakan kehadiran kitorang... Mungkin sebab nenek dan atuk aku tak hiraukan dorang lagi bila kitorang balik... But salah sape?? Kitorang ke??? Rasanya tak kot... It's their choice... Orang lain pon boleh pilih untuk tak lepak dengan kitornag kalau dah tak suka...
Dan lagi terkilan bila ada lagi isu timbul pasal kitornag bila kitorang dah balik... Al-maklumlah... Orang kampung... Sorry... Bukannya nak hina orang kampung... Tapi orang kat kampung aku memang macam tu... Aku rasa kampung lain tak kot... Mulut dorang akan berbunyi di belakang... Nampak sangat kan... Kalau betul korang di pihak yang benar, kenapa tak cakap depan-depan... Mari berdebat dengan aku... Aku tak takut nak berdepan... Bila-bila pon boleh... Aku tak perlukan masa nak menentang korang... Sebab point aku semuanya kebenaran... Tak perlu nak rancang apa-apa... Aku tahu aku sentiasa ada Allah... Aku tak perlukan penyokong... (Sorry, emo jap... Tarik nafas dulu...). One more, orang yang menyokong dorang pon bodoh sebab langsung tak tanya penjelasan dari pihak kitorang... Okay... It's your choice... Jangan menyesal nanti sudahlah... Kalau korang susah nanti, jangan haraplah nak mintak tolong dengan kitorang... Mintak lah tolong dengan orang yang kau sanjung sangat selama ni... Sebab aku hanya ingat akan keluarga pak ngah aku... Dialah satu-satunya yang dengar kedua-dua pihak... And they can see the truth... So, thankful... At least, there's still some people who believe us... Thank you...
Hmm... Okaylah... Isu ni rasanya akan berpanjangan dan tak kan habis... So, aku tak nak fokus apa-apa... Biarlah doa orang dengan kebodohan dorang... Aku cuma berharap nenek aku semakin sihat bersama atuk aku... Dorang??? Lantaklah nak sakit ke apa... Aku tak peduli... K, bye...
P/S: I'm glad because my family is always support me... Even though I'm in hard situation, I will always feel them by my side... They are everything... :)